Mer sin widder do

(M.: F.M.Willizil / T.: F.M.Willizil, P.Horn-Peters)

Verlag: Gerig

 

E besje älder jewoode un nit mih janz faldefrei

mer fingk ald he un do paar jraue Hoor

doch et Hätz schlät jung wie immer, mer sin och söns noch joot dobei

un de Haupsaach es: mir sin widder do!

 

Mer sin, mer sin widder do

Mer sin, mer sin widder do

jenauso joot wie fröher - wenn nit besser, als et wor

mer sin, mer sin widder do

 

Mir han noch nit jenoch he, fange jrad an ze levve

nemmen üch met, dat es doch klor

dat Kapitel vun däm Boch he es lang noch nit jeschrevve

denn mir, mir sin widder do!

 

Mer sin, mer sin widder do ...

 

Nit jesök – un doch jefunge

und dat noh all dä Johr

vill versök – nit alles jelunge

ävver mir sin widder do!

 

Mer sin, mer sin widder do ...